Kiedy jest za późno na naukę
języka obcego?
Nigdy nie jest za późno na
naukę języka! Pamiętajmy jednak, że zupełnie inaczej uczy się go małe
dziecko, przebywające od urodzenia w naturalnym środowisku językowym, a
inaczej osoba w wieku późniejszym, podejmująca naukę w warunkach
szkolnych, na kursie, lekcjach prywatnych czy nawet poprzez kontakt z
językiem w czasie dłuższego pobytu za granicą. Wraz z wiekiem zmienia
się sposób nabywania kompetencji językowej, ale nie jego skuteczność
Ponieważ każdy wiek ma swoją specyfikę, nic nie da nauczanie dzieci
języka obcego w taki sposób jak dorosłych i odwrotnie: nie należy
oczekiwać, by sam wyjazd za granicę osoby dorosłej doprowadził do
poznania języka. Ktoś taki nabędzie wprawdzie umiejętność porozumiewania
się, ale jego kompetencja językowa utrwali się na zawsze w bardzo
prymitywnej i niepoprawnej wersji, co z kolei wyklucza możliwość pełnej
komunikacji oraz nie świadczy dobrze o użytkowniku języka. Aby temu
zapobiec niezbędne jest systematyczne kształcenie wszystkich czterech
sprawności językowych (słuchania i czytania ze zrozumieniem, pisania i
mówienia) wraz z kompetencją gramatyczną, najlepiej pod okiem
specjalisty.
Nauka nie potwierdza nadzwyczajnych możliwości dzieci w zakresie nabywania
kompetencji lingwistycznej, a jednocześnie podkreśla szansę na opanowanie języka
przez osobę w każdym późniejszym wieku. Chodzi o to, że dzieci wprawdzie
posiadają bardzo plastyczne organy mowy oraz wykazują ułatwiające przyswajanie
języka cechy, bo są odważne, spontaniczne, nie boją się mówić i szybko się uczą,
ale też niestety szybko wszystko zapominają. Mają ponadto problemy z
koncentracją, myśleniem abstrakcyjnym oraz pamięcią logiczną, nie potrafią ani
pisać ani czytać. Jak się okazuje, wiek dziecięcy ma także liczne słabe strony,
które z kolei są atutami młodzieży i dorosłych. Nauka akcentuje zatem, że w
opanowaniu języka obcego decydujące znaczenie ma nie wiek, lecz długość nauki, a
przede wszystkim zaangażowanie, wewnętrzna motywacja, wytrwałość,
systematyczność oraz samodzielność, przejawiająca się m. in. w indywidualnej
pracy nad językiem, czytaniu gazet, czasopism, książek, słuchaniu nagrań,
oglądaniu filmów w oryginale czy w kontaktach z cudzoziemcami. Bardzo ważne jest
także traktowanie błędu językowego nie jako porażki, lecz jako naturalnego
elementu procesu nauki. Uczymy się przecież głównie właśnie na błędach!
